Keywords: Donna Haraway, sympoiesis, waste colonialism, sustainability, migration
Tags: exhibition, international, İzmir
Exhibited at the 2023 İzmir Textile Biennial, A Sympoietic Fashion Praxis: Bonds is an art installation inspired by Donna Haraway’s concepts of "Sympoiesis" and "Symbiogenesis." The project frames the act of making as a collective process and a form of "worlding-with." In this context, the installation examines the vulnerable social and ecological bonds created by displacement and migration within the fashion system through wearable artifacts centered on creative symbiosis. The work consists of a series of interconnected pieces by six female designers from various disciplines, symbolizing the intersection of individual expression and collective interdependence.
Global migration driven by war, oppression, and ecological crises continues to create profound challenges on both local and global scales. The fashion industry exacerbates these vulnerabilities by facilitating the flow of textile waste from the Global North to the South, leading to "waste colonialism" and climate injustice. Within this framework, the developed artifacts integrate waste materials into the production cycle while highlighting the implications of species displacement. In addition to discarded textiles, unconventional materials such as seaweed, fallen foliage, and fish scales were utilized. Braiding, one of the oldest forms of spatial construction, serves as the primary methodology, representing both structural integrity and traditional feminine craft heritage. By incorporating embroidery and knitting, the installation addresses the loss of local species and global supply chain dynamics. Ultimately, the project merges sustainability and ecological awareness under a unified design umbrella.
Simpoietik Bir Moda Praksisi: Bağlar (2023)
İzmir Tekstil Bienali 2023 kapsamında sergilenen Simpoietik Bir Moda Praksisi: Bağlar, Donna Haraway’in "simpoiesis" ve "simbiyogenez" kavramlarından ilham alan bir sanat yerleştirmesidir. Proje, yapma eylemini kolektif bir süreç ve bir "birlikte dünya kurma" biçimi olarak ele alır. Bu bağlamda yerleştirme, moda sistemi içindeki göç ve yerinden edilme hareketlerinin yarattığı hassas sosyal ve ekolojik bağları, yaratıcı simbiyoz temalı giyilebilir tekstil nesneleri üzerinden inceler. Çalışma, farklı disiplinlerden gelen altı kadın tasarımcının hem bireysel ifadelerini hem de kolektif dayanışmalarını simgeleyen bir dizi birbiriyle bağlantılı parçadan oluşmaktadır.
Küresel ölçekte savaşlar, baskılar ve ekolojik krizler nedeniyle yaşanan zorunlu göçler, hem yerel hem de küresel düzeyde derin sorunlar yaratmaktadır. Moda endüstrisi, tekstil atıklarının Küresel Kuzey'den Güney'e transferine yol açarak "atık sömürgeciliği" ve iklim adaletsizliği aracılığıyla yeni savunmasızlıklar doğurmaktadır. Bu çerçevede geliştirilen tasarımlar, atık malzemeleri üretim döngüsüne dahil ederken türlerin yerinden edilmesine dikkat çeker. Iskarta kumaşların yanı sıra deniz yosunu, dökülmüş yapraklar ve balık pulları gibi sıra dışı malzemeler kullanılmıştır. Temel metodoloji olan örgü tekniği, mekansal inşanın en eski biçimlerinden biri olarak hem yapısal bütünlüğü hem de kültürel mirasa dayalı kadın zanaatlarını temsil eder. Yerleştirme, sürdürülebilirlik ve ekolojik farkındalığı ortak bir tasarım şemsiyesi altında birleştirmektedir.
Anahtar kelimeler: Donna Haraway, simpoiesis, atık sömürgeciliği, sürdürülebilirlik, göç
Visual archive
08 images