States of the Bath: Touching Water and Soap

Keywords: collective production, sustainability, domestic waste, feminine solidarity, Nahıl Namazgah Women’s Bath

Tags: workshop, local, İzmir

Collaborators: ArtMeet İzmir, Sakin Mekân Agora

The workshop States of the Bath: Touching Water and Soap was realized through a collaboration between the ArtMeet İzmir initiative and Sakin Mekân Agora, aiming to facilitate women’s collective production and socialization. This practice acts as a catalyst for social change by employing a model where local knowledge is remembered and shared. Partnerships with local governments and NGOs foster an inclusive community fabric where individuals of diverse ages, geographies, and traditions establish regenerative relationships.

The conceptual framework is inspired by the cultural heritage of the restored historic Nahıl Namazgah Women’s Bath. Here, the bathhouse is positioned not merely as a physical structure but as a site of collective memory. During the natural dyeing of raw cotton with endemic plants, the time gathered around a cauldron transformed into a platform for intergenerational knowledge transfer and profound dialogue. This safe space allowed for a feminine solidarity woven through personal narratives. The use of domestic waste, such as discarded cooking oil and wood ash, for soap-making embodies a lifestyle centered on self-sufficiency and ecological circularity. In this workshop, the act of "making" is a sympoietic process in which textiles connect the body, nature, and the community. This practice, where materials are active participants in meaning-creation rather than passive tools, represents a holistic form of production based on a dynamic and embodied dialogue between the participants and their medium.

Hamam Halleri: Suya Sabuna Dokunmak (2024)

Hamam Halleri: Suya Sabuna Dokunmak atölyesi, bağımsız sanat girişimi ArtMeet İzmir ve Sakin Mekân Agora iş birliğiyle, kadınların kolektif üretim ve sosyalleşme süreçlerini derinleştirmek amacıyla hayata geçirilmiştir. Bu çalışma, yerel bilginin hatırlandığı ve paylaşıldığı bir model aracılığıyla toplumsal dönüşüm için bir katalizör görevi görür. Yerel yönetimler ve sivil toplum kuruluşlarıyla kurulan ortaklıklar; farklı yaş, coğrafya ve geleneklerden gelen bireylerin onarıcı ilişkiler kurduğu kapsayıcı bir toplumsal doku inşa eder.

Atölye kurgusu, restore edilen tarihi Nahıl Namazgah Kadın Hamamı’nın kültürel mirasından ilham alır. Burada hamam, yalnızca fiziksel bir yapı değil; kolektif hafızanın canlandığı bir kamusal alan olarak konumlandırılmıştır. Ham pamuklu kumaşların endemik bitkilerle boyandığı süreçte, bir kazanın etrafında paylaşılan zaman; kuşaklararası bilgi aktarımına ve derin bir diyalog zeminine dönüşmüştür. Bu güvenli alan, kişisel anlatıların dokunduğu bir kadın dayanışmasını mümkün kılmıştır. Sabun yapımında atık yağ ve odun külü gibi evsel malzemelerin kullanımı ise öz yeterliliği ve ekolojik döngüselliği temel alan bir yaşam pratiğini somutlaştırır. Atölyede "yapma" eylemi, tekstilin bedeni, doğayı ve ötekini birbirine bağladığı simpoietik bir süreçtir. Malzemenin anlam inşasında aktif bir katılımcı olduğu bu pratik, katılımcıların materyallerle dinamik ve bedensel bir diyalog kurduğu bütünsel bir üretim biçimidir.

Anahtar Kelimeler: kolektif üretim, sürdürülebilirlik, evsel atık, kadın dayanışması, Nahıl Namazgah Kadın Hamamı