Wearing Scent

Keywords: scent, textile, sensory practice, well-being

Tags: interactive workshop, sensory textile

Collaborators: bi’avuç, Nihat Özdal, K2 Urla

Wearing Scent was developed as a situated sensory workshop exploring the relationship between scent, fabric, body, and attention. Held at K2 Urla Breathing Zone in collaboration with bi’avuç and Nihat Özdal, the workshop approached essential oils as materials for embodied communication and clothing as an olfactory interface.

Participants began by choosing an intention, such as purification, grounding, or focus. Through blindfolded scent trials, tactile fabric exploration, and short journaling exercises, they mapped their personal associations with different scents before testing how these scents behaved on various textile surfaces. In the final stage, participants created their own fabric-compatible scent sprays and discussed their blends through collective dialogue.

The workshop foregrounded smell as a relational sense and positioned sensory experience as a legitimate form of knowledge in textile practice. By bringing together scent, touch, memory, and emotion, Wearing Scent expanded the idea of textile making beyond material construction and framed well-being as a shared, situated, and reflective practice.

Kokuyu Giymek (2024)

Kokuyu Giymek; koku, kumaş, beden ve dikkat arasındaki ilişkiyi araştıran yere özgü bir duyusal atölye olarak geliştirilmiştir. K2 Urla Nefes Alanı’nda, bi’avuç ve Nihat Özdal iş birliğiyle gerçekleştirilen atölye, uçucu yağları bedensel iletişim malzemeleri; giysiyi ise kokusal bir arayüz olarak ele almıştır.

Katılımcılar arınma, dengelenme veya odaklanma gibi bir niyet belirleyerek sürece başlamıştır. Gözleri kapalı koku denemeleri, dokunsal kumaş keşifleri ve kısa yazma egzersizleri aracılığıyla farklı kokulara dair kişisel çağrışımlarını haritalamışlardır. Ardından bu kokuların farklı tekstil yüzeylerinde nasıl davrandığını deneyimlemişlerdir. Son aşamada katılımcılar, kumaşla uyumlu kendi koku spreylerini hazırlamış ve karışımlarını kolektif bir diyalog içinde değerlendirmiştir.

Atölye, kokuyu ilişkisel bir duyu olarak öne çıkarmış ve duyusal deneyimi tekstil pratiği içinde geçerli bir bilgi üretim biçimi olarak konumlandırmıştır. Koku, dokunma, hafıza ve duyguyu bir araya getiren Kokuyu Giymek, tekstil üretimini yalnızca malzeme inşasının ötesinde düşünmüş; iyi oluşu paylaşılan, yere özgü ve düşünsel bir pratik olarak ele almıştır.

Anahtar Kelimeler: koku, tekstil, duyusal pratik, iyi oluş Etiketler: etkileşimli atölye, duyusal tekstil İş Birlikçileri: bi’avuç, Nihat Özdal, K2 Urla Nefes Alanı